Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ξέρω πόσα έφτασα δεν ξέρω πόσα θα φτάσω.

Εκλεισα τον εως τώρα βίο μου μέσα στα βιβλία
με τους συγγραφείς στους τρόπους τους εζούσα
ήταν αυτοί κι αυτά η ζωντανή και ζωτική μου λεία
Αλλά φευ, με τα μάτια τους τον κόσμο κοιτούσα...

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Σύντομον βιογραφικόν σημείωμα προς λήψιν πιστοποιητικού αριστεροαφροσύνης

1. Πετώ την πέτρα με το αριστερό χέρι
2. Τρώω με το αριστερό (κουτάλι, πιρούνι, μαχαίρι)
3. Κάνω το σταυρό μου με το δεξί
4. Στρίβω την όποια βίδα με το αριστερό
5. Διάβαζα την ΑΥΓΗ από ανατολής της άχρι Δύσεώς της
6. Συμπαθούσα πολιτικά τον Λ. Κύρκο, ποιητικά τον Μ. Αναγνωστάκη κι ευρωπαϊκά τον Μιχ Παπαγιαννάκη
7. Κλωτσούσα τη μπάλα με το δεξί αλλά για τις ντρίπλες και στη σημείωση τερμάτων με βοηθούσε και το αριστερό
8. Εχω στην αριστερή μεριά του σβέρκου έναν ευθιασμό (τι είναι αυτό;)
9. Γράφω με το δεξί κι αν χρειαστεί κάπως με το αριστερό
10. Ψήφιζα εξ υπαρχής ΚΚΕεσ. και όλες τις παραφυάδες αυτού
11. Δεν υπήρξα ποτέ αντιστασιακός ότι στην Εθνική Αντίσταση δεν είχα γεννηθεί και στην αντιδικτατορική ήμουν από χωριό, δεν ήξερα και με πρόλαβαν άλλοι
12. Ούτως εχόντων των πραγμάτων μου τι είμαι τελικά;
13. Απάντηση ένδον: Μλκς

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Πέδιλα άμμου

«Ολα τα πήρε το καλοκαίρι» μας αυτό
ακόμα και τα πέδιλα ότι είχαν χαλάσει
τ’ άφησα στην άμμο στο κύμα το ζεστό
αντίς για όνομα μη ο καιρός μας χάσει

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Οι Παναγιές στα πέλαγα, οι Παναγίες στα βουνά και οι Πανάγιες οίκοι...

Δεν πρόλαβε το BLUE STAR NAΧOS της γραμμής ΣΥΡΟΣ- ΤΗΝΟΣ - ΜΥΚΟΝΟΣ να ακουμπήσει τον καταπέλτη στην προβλήτα και όρμηξεν το πλήθος των προσκυνητών να βρει ταξί (δεν βρήκε) ή άλλο μέσον (λεωφορείο βρήκε) για την εκκλησία. Φυσικά ο μεγάλος ναός της Μεγαλόχαρης δεν θα έφευγε από τον τόπο τoυ όμως ήταν το ζήτημα της νεοελληνικής ουράς. Που δεν είναι σοβιετικού τύπου (πειναλέα) ή τριτοκοσμική (του σκοτωμού) αλλά κάτι

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Μέσον του Αυγούστου στο χωριό

Εκρύωσεν η Κυριακή π. Πνγς
κι όλα τα πεσμένα προώρως φύλλα το συζητούσαν
- Γιατί και πως και τι θα γίνει;
Απλώς εδρόσισεν ίνα καθαρίσει το κορμί
από των αμαρτημάτων του, ιδίως
της σκέψεως που ισούνται, όπως λεν με διάπραξη.
(Γεμάτος είμαι τέτοια, δεν βαριέσαι)
Με όλους του τροχούς γυρίζουμε
Κι όπου μας φυσάει γλυκοναυαγούμε
Ομως «Μια Παναγιά, δηλ. μιαν αγάπη έχω κλείσει
σε ερημοκλήσσι κ.λπ»
η Οποία μας νοσταλγεί όσο τη νοσταλγούμε
τον Αύγουστο καιρό και μήνα
να μας συντρέχει επωφελώς...


Υπόμνημα
1. Αλεξ. Παπαδιαμάντη «Ρεμβασμός Δεκαπενταυγούστου»
2. Τ. Κ. Παπατσώνη «Ρεμβασμός Δεκαπενταυγούστου»
3. Αλεξ. Μωραϊτίδη «Παναγία η Τηνικιά» από τη συλλογή «Με του βοριά τα κύματα»
- Επά ένα σανίδι
- Επά ένας άγγελος
- Επά, ένα άλλο σανίδι
- Επά, η Παναγία... κ.λπ.
4. Π. Β. Πάσχος "Η Πεποικιλμένη"

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Τοπίον Αυγούστου

Μπήκαμε στην τελική τεθλασμένη της Κοιμήσεως
Οι θερισμένες καλαμιές ξαναχορτάριασαν
Μαζεύει η μέρα κι ανοίγει η νύχτα το ακορντέον
Ενας νέος ορίζων με καλεί με φλάουτο
τζιτζίκια, σύκα και σταφύλια καθ’ οδόν
Φυσάει ένας αέρας μελτέμι ξηράς.
Ανδρος, Τήνος, Σύρος εκεί
Ολυμπος, Βίγλα, Μπαράκος, Βούρινος εδώ.
Ο Αύγουστος ξεφλουδίζει το δέρμα του πλάτανου
Α, στην ευχή έχασα και 2 Παρακλήσεις αλλά μένει
μια τελευταία στις 13, απόψε δηλαδή.
Ας συνευλογηθώμεν όπως όπως
ότι «Η ζωή είναι σύντομη
αλλά οι στιγμές είναι μεγάλες»
που έγραψε κι ο Γάλλος Φενελόν...

Δελτίον εκτυπώσεως ΤΥΡΒΗΣ τχ. 9

Διαβάντες τον Αλιάκμονα ποταμόν και το Ρέμα Τρουμπέτα (τι μελωδική ονομασία) περί την 5.30 απογευματινήν εισήλθομεν εις την πόλιν των Γρεβενών. Θερμοκρασία 36ο. Στην οδό των Φιλελλήνων 22 (όχι αυτή των Αθηνών με τον ερωτοπυρίκαυστον Ιούλιο του Ανδρέα Εμπειρίκου) όπου και η έδρα της Φαιδράς Συντεχνίας, των Χρονικών Δυτικής ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και το Εκτυπωτήριον της ΤΥΡΒΗΣ (γεν. της ΤΥΡΒΕΩΣ) αυτού του γλυκύτατου δισέλιδου παπαδιαμαντικών συμφερόντων. Εκεί ο άρχων του ισογείου αλλά και της σοφίτας (σκύβεις για να μπεις στην είσοδό της) Αντ. Παπαβασιλείου μετά της κυρίας Θεολογίας αρχόντισσας του απογεύματος με την λιτή τράπεζάν της τηγανιτά τραγανά κολοκυθάκια –μου είπε τη συνταγή αλλά δεν συγκράτησα,- μανιτάρια ελευθέρας βοσκής και το ημέτερον τουρσί (μελιτζάνες και πιπεριές στο ξύδι νηστεία γαρ). Απλωμένη πάνω σε τυπογραφικό αντίτυπο του τχ. 9 της ΤΥΡΒΕΩΣ κι αυτό πάνω σε δύο ντάνες χαρτί σαμουά των 100 γρ. Και η μηχανή να τυπώνει. Μαγεία κοσμική. Πάει κι η Παράκληση ξεχάστηκε. Ας μας συγχωρέσει ο Παπα Δημήτρης · ήμαρτον. Το δισέλιδον περιέχει : Β. Π. Καραγιάννη, Στέλιο Κούκο, Άγγελο Γ. Μαντά, Αντώνη Ν. Παπαβασιλείου, Π.Β. Πάσχο, Νίκο Δ. Τριανταφυλλόπουλο, Κωνσταντίνο Σπ. Τσιώλη και πρωτοσέλιδο σκίτσο του Hopper. Ολα αυτά «υπό την αύραν των θροούντων φύλλων» από τα δέντρα στις όχθες του Γρεβενίτη, σχεδόν στερεμένου. Βοηθός εκπληρώσεως ο Ρούσης Γαύρος. Περιήγηση στην πόλη με τις δύο γειτονικές προτομές του ιδρυτή του νομού Κ. Ταλιαδούρου που την απέσπασε ασπλάχνως από την Κοζάνη το 1964.
Οταν επιστρέφαμε με τα παγωτά σε ειδικό τάπερ συντηρήσεως οι βαθμοί ζέστης της νύχτας 31
Το ΄είπα θα το ξαναπώ πως τα Γρεβενα είναι ωραία πόλη
-Α, ναι; Τότε μείνε και ζήσε σ’ αυτήν για την ζωή σου όλη;
(Οχι, βέβαια...)


Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Μικρά πραγματεία περί αγωνιστών


Αυτοί οι κ.κ συνέλληνες των οποίων το πτυχίον του «αγωνιστού» υπερτερεί παντός άλλου που έχουν – συνήθως δεν έχουν- από που το πήραν αυτό; Πότε από ποιά σχολή ή σχολείο (υπάρχει και το «Σχολείο ντελικάτων εραστών» του Ρήγα Βελεστινλή που έδινε κι αυτό πτυχία) με ποιό βαθμό, ποιός το υπέγραφε κ.λπ. ενοχλητικά μικροαστικά.
Απάντηση (α ) εύκολη: Η ζωή (ως θεσμός αλλά και ως άνθρωπος). Ανταπάντηση δύσκολη έως δυσκοίλια. Η μόνη Ζωή που γνωρίζουμε σίγουρα είναι η άλλοτε πρόεδρος (θεσμού) η οποία όμως για κάποιους λόγους ούτε καν υπήρχε όταν δίνονταν οι αγώνες από τους κ.κ αγωνιστάς. Λ.χ. Επί επταετίας αυτοί που νύχτα μέρα αγωνίζονταν εναντίον της παρότι οι δικτάτορες κ.λπ. δεν πήραν χαμπάρι ότι τους πολεμούσαν –αλλά τέτοια ζώα που ήταν που να το καταλάβουν- γράφει ο ποιητής ο Φ. Μπαρλάς. Αγωνιστές που γνώριζα 1. Πριν χρόνια στη Λάρισα που ήμουν δι εξετάσεις για δικηγόρος άκουγα ένα περιφερόμενο ντάτσουν να ωρύεται; «Ψηφίστε για δήμαρχο τον, δεν θυμάμαι ποιόν, τον Αγωνιστή». 2. Στα περίπτερα κάποια χρόνια έβλεπα το περιοδικό ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ του αλήστου μνήμης Πασόκ. 3 Υπάρχει και το συνθετικό συναγωνιστές και συναγωνίστριες επί ΕΑΜ – ΕΛΑΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ κ.λπ
Απάντηση (β) Η ιστορία. Λίαν θολός θεσμός πέραν του ότι αυτή τη γράφουν και την ξαναγράφουν πάντα οι νικητές στο σύνολο ή τις λεπτομέρειές της κάθε φορά ακόμα και στους πλέον εφήμερους αγώνες όπως λχ, σε μια παρτίδα τάβλι ή ένα αγώνα σκάκι.
Αρα;
- Τι άρα;


Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Αχρειο-τραπέζης


Με όλα τα σύνεργα ναυσιπλοϊας επί πρωινής καφε-τραπέζης
με ταξιδεύω στο πουθενά ή μέχρι το γκισέ αχρειο-τραπέζης

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Ημερολόγια...


Ηταν αρχές δεκαετίας του '80. Διετής οδηγός έχων πλήρη άγνοια των κινδύνων στους δρόμους εκείνων των καιρών ξεκίνησαμε από Κοζάνη και φτάσαμε μέχρι το Γύθειο, επειδή δεν είχα άλλο παρακάτω. Πήραμε στροφή προς τα πάνω και στην Μονεμβασία κ.λπ. Το μικρό βιβλίο του Γ.Ρ. είχε τίτλο «Μονοβασιά» (Κέδρος) και σε ώρες αργίας το ζωγράφιζα.



Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Αλίμονο...

Για ένα πουκάμισο λευκό
Για ένα πιάτο φρέσκα φασολάκια
Που στην ποδιά οι μητέρες καθαρίζουν
Σεφέρης και Ρίτσος ερίζουν...


Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Εσπέρας της Μεταμορφώσεως

Χρόνο το χρόνο πληθαίνουν τα σκαλιά
προς το όρος (και ναό) της Μεταμορφώσεως
θέλω να πω στο λόφο του χαμηλού Αη-Λιά
με τα αρχαία μονοπάτια, τα σβησμένα βήματα
των φίλων που έφυγαν
χωρίς να μεταμορφωθούμε·
τις πέτρες του ναϊσκου της αγίας Αννας
που μας κάθισαν.
Τι με νοιάζουν τώρα τα ψαλτικά λόγια εις ήχον 4ον
Ο αέρας κι ο απόηχος από τα Σαιξπηρικά
εκεί αναγνώσματα
και κάπως το νυν της Εξόδου το Ανάγνωσμα
με διασχίζουν.

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

1η Αυγούστου 2006 στην ΑΥΓΗ


Πριν χρόνια (2006) ο Αγγελος Ελεφάντης, αυτός ο σπάνιος διανοούμενος της πολιτισμένης αριστεράς (ας την πούμε κι ανανεωτική παρότι ο όρος στην πράξη έχει ξεφτίσει τόσο) μου ζήτησε για τη στήλη ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ της εφημερίδας ΑΥΓΗΣ (της τότε καμιά σχέση με τη νυν) να ανθολογήσω τον Αύγουστο. Κι αυτό έκανα. Και ιδού η δημοσίευση της 1ης 8 - 2006. (Το ανθολόγιο περιλάμβανε μόνον βορειοελλαδίτες, Μακεδόνες δηλαδή ποιητές

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Επιστροφή

 'Αγνωστη πλάτη, μαύρα μαλλιά αφημένα σε κοτσίδα
"Τα κύματα της θάλασσας το είπανε" να μη σε μέλει
ποιά είναι· γράφει για επιστροφή στα σώματα πατρίδα
- Γιατί να μην είναι νέο εξώφυλλο στη "Μαρία Νεφέλη";

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Συμεών σαλού κατα Χριστόν


21 Ιουλίου μνήμη Συμεών του κατά Χριστόν Σαλού
και τα "6, 6 της Σκηνοπηγίας" μας εκτύπησαν κι αλλού
(εις Κω)

Η νύχτα πήρε μια ώρα παραπάνω από τη μέρα
το καλοκαίρι λιγοστεύει στη στάμνα του καιρού


Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Μικρά πραγματεία περί των τοπικών ηλιθίων


Εγραφα σε ένα τοπικόν σάιτ:
«Μια καλή ανάπλαση δημόσιου χώρου αρχίζει πάντα με το κόψιμο των δέντρων...»
Και ελαβον μεταξύ άλλων και το παρακάτω ανώνυμον, εννοείται, σχόλιον:
                 
ΠΑΡΙΣ- ΙΟΥΛΙΟΣ 15 th  2017 at 21: 04
ΤΙ ΣΚ. ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΟΣ; ΣΥΡΙΖΕΟΣ Η ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ; ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΒΙΛΙΣΤ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΟΖΑΝΗ, ΠΟΥ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΟΥΛΥ ΤΟΥΝ ΓΙΟΡΤΑΣΙΝ. ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΑΔΙΑΣΕΙ ΤΗ ΓΙΩΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΟΝ ΑΝΕΧΘΗΚΑΜΕ.ΣΥΛΟΓΟΣ ΓΗΓΕΝΩΝ ΚΟΖΑΝΙΤΩΝ.

Σημειώσεις

ΠΑΡΙΣ  όχι Παρίσι αλλά Πάρις κατά το Ομηρικόν Πάρις – γεν. Πάριδος που τον λέγαν και Αλέξανδρο. Μάλλον το Πάρις προς το Παρασκευάς πάει καλύτερα αν και τότε γράφεται με η. Συνώνυμον του Παρασκευάς, Τσιουβάς  εγωοτε εκ τωνκ Αεξανδροςμη απαντηση.
ΤΙ ΣΚ  μάλλον εννοεί τι σκατά
ΣΥΡΙΖΕΟΣ  Ή ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ Τίποτε εκ των δύο
ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΟΣ  Καρά (μαύρος ) Γιάννης = ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ αν και δεν ετυμολογούμαι ούτως
ΒΙΛΙΣΤ = η Λευκοπηγή με τον ευρωστότερο πλάτανο των Βαλκανίων στο κέντρον της  
ΛΟΖΑΝΗ = Κοζάνη, μνήμη Μιχ. Βιολάρη
ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Δήμαρχος πολλών τετραετίων
ΠΟΥΛΥ ΤΟΥΝ ΓΙΟΡΤΑΣΙΝ ήγουν (δηλαδή αλλα ΑπριςΣ αλλοτε ρει ροντνα ικ Αεξανδροςμη απαντηση  τι;)
ΣΥΛΟΓΟΣ ΓΗΓΕΝΩΝ ΚΟΖΑΝΙΤΩΝ. στη τοπική διάλεκτο ονομάζονται και παρτάλια (= ράκη, κουρέλια στην κυριολεξία και μεταφορικά)

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Το κάστανο κι η όρυζα

Γιατί Κυριακάς εορτάς στους ναούς εις εκκλησίασμα συνερχόμεθα
αναρωτιόμουν καθώς προς τον άγιον Δημήτριον ανηφόριζα
ιερείς, ψάλτες, πιστοί, ζητιάνοι στην ίδια θεία σιγή αλώμεθα
όχι για του Παϊσιου το κάστανο και τη γύρωθέν βρασμένη όρυζα

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Το δρομάκι

-->
Μου γράφει η φίλη μας απ’ τη νήσο Σύρο πως χαλάστηκε

εκείνο το δρομάκι που μας πήγαινε στο κρυφό μας περιγιάλι

Το χτφτανουμε στα Κόκκινα με τους βράκκείζουν και που νφτανουμε στα Κόκκινα με τους βράκκεόμιζα πως η ιδιοκτησία του ξεχάστηκε

αμ δε!. Ηταν αυτό που μας έφερνε στο σεφερικό μας γυρογιάλι



Τώρα πως θα φτάνουμε στα Κόκκινα τα αρμυρίκια τους βράχους

τα κύματα κι ίσως σε καμιά ανθρώπινη Καρέτα ή Μονάχους

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Η φλαμουριά

Εκεί στην άκρη της πλατείας υπάρχει μια φλαμουριά
στον ίσκιο της δεν καθόμουν μόνον δυό τρία σκυλάκια
κι ένα πρωί με του θεάτρου το πάθος του και τη θωριά
τον είδα στη ρίζα να σκαλίζει της τέχνης τα φαρμάκια.

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Στες ίδιες...

"Στες ίδιες πόλεις θα γερνάς"
όσο κι αν στους ίδιους δρόμους
με κοντό παντελονάκι θα γυρνάς...

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Ιουλιανά...

Εψές στο θέατρο δάσους της πόλεως παίχτηκε η τραγωδία του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι».Τα εισιτήρια έφταναν τα 18 ευρώ. Σιγά, παγκοσμίως άγνωστοι μου σκηνοθέτες και ηθοποιοί των θιάσων της θερινής αρπαχτής! Οταν γυρίζαμε την ταινία το Μιχ. Κακογιάννη «Ιφιγένεια» για ένα πακέτο Καρέλια (και δεν κάπνιζα) μονής στρώσης και για μια φασολάδα στην καραβάνα, αγωνιζόμασταν. Ιούλιος του 1976 και «Ο στρατός απαιτεί δράση κι όχι αναμονή» μας βάζαν να φωνάζουμε ότι το Σισμίκ είχε βγει στο Αιγαίο.
Στη φωτ. όχι εγώ δεν ήμουν μ’ αυτούς τους λιγοστούς ενδεδυμένους αρχαίους αχαιούς, αλλά με τους άλλους 8000 περίπου ολόγυμνους και κουρεμένους εν χρω στρατιώτες στην παραλία της Κορίνθου, οι οποίοι κατά διαταγήν του σκηνοθέτη κοιτούσαμε με νοσταλγία το πέλαγος...

Περιμέναμε να φυσήξει ο τότε Αίολος
να ξεκινήσει ο στόλος με την 76Δ φουρνιά στρατιωτών
για την Τροία να την πολεμήσουμε
να την κάψουμε ολοσχερώς
ν’ αρπάξουμε εμείς τώρα την Ελένη
να τη φέρουμε πίσω στη Σπάρτη.
(«Ξέροντας πως η ομορφιά της είναι κάτι
που όλοι οι άντρες θέλουν να τη διεκδικήσουν...»)
«Ενα πουκάμισό» της δηλαδή «αδειανό»
ότι το σώμα της για την Αίγυπτο είχε φύγει.
Η δε Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων την άραξε ιέρεια
αλλά αυτό είναι μια άλλη τραγωδία του Ευριπίδη
που θα μας την παίξουν άλλος θίασος του χρόνου
καλώς εχόντων των πραγμάτων...
Διότι
«Ενα κορίτσι μυρίζει καλύτερα από ένα βιβλίο
θυμάμαι της Ελένης τη μυρωδιά...
- Ωραία... Ενα κορίτσι μυρίζει πάντα
καλύτερα απ’ όλου του κόσμου τις βιβλιοθήκες...»
γράφει στον «ΟΜΗΡΟ» του ο DEREK WALCΟTT.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Εσπερινοί εν γένει


 Μ’ αρέσει στον Εσπερινό
το "Κύριε εκέκραξα" σε ήχον α΄
κι αμέσως μετά του θυμιατού
τα 12 κουδουνάκια που παίρνουν μπρος
«Ερχομαι, ήειν και ήα, είμι, ήλθον, ελήλυθα, εληλύθειν...»
οι χρόνοι του τώρα και του πάντα.
Κι όταν παπα-Δημήτρης σε «χαιρετά»
(εδώ οι άσχετοι σταυροκοπιούνται αδοκίμως)
λες και περνά μιαν αύρα αειφόρος
που ρίπτει καταγής
τις φυλλοβόλες θλίψεις σου.